Blog

Controle is belangrijk voor ons. Met controle proberen wij onze leven zo goed mogelijk te lijden.Wat gebeurt er als wij zouden vertrouwen i.p.v. controleren

Vertrouwen begint waar controle eindigt

Controle is belangrijk in onze samenleving. Zo is er een overvloed aan regels en wetten, maken boeren zich zorgen over wolven die schapen doden en doen wij alles om het coronavirus te controle. Controle speelt niet alleen een rol in de in de samenleving maar ook bij ons persoonlijk. Zo speelt controle vaak een belangrijke rol in relaties, vriendschappen, werk en kinderen. Veel mannen zullen zichzelf herkennen in het feit dat ze perfectionistisch zijn omdat ze elke kans op falen willen voorkomen. Dat je, je kinderen zo probleemloos mogelijk wil opvoeden zodat zij niet gekwetst worden. Dat je wilt dat je partner doet wat jij wilt, omdat dat beter voor haar of hem is. Hoewel het kan lijken dat controle veel kan brengen ligt er aan de basis vaak een gebrek aan vertrouwen.

De betekenis van controle

Wij hebben vaak positieve associaties met controle (hoewel wij dat zelf niet snel zullen toegeven) is de betekenis minder positief. Volgens het Van Dale woordenboek betekent controle het volgende: toezicht: onder controle hebben in bedwang hebben, beheersen; onder controle staan gecontroleerd worden. Wij vinden vaak niet fijn als anderen het doen maar iedereen past het, in meer of mindere mate, toe in hun leven. Als het zo een negatieve betekenis heeft, waarom vinden wij het dan zo belangrijk?

Mijn ervaring met controle

Zelf kwam ik onlangs, tijdens een meditatiesessie, tot een belangrijk inzicht. Het gevoel van controle ontstaat bij een gebrek aan vertrouwen. De laatste jaren ben ik erachter gekomen dat controle een grote rol in mijn leven speelt. Dit heeft te maken met het feit dat ik opgegroeid ben in een zeer chaotische omgeving waarin ik niet kon vertrouwen in mijn omgeving en de mensen om mij heen. Wat nog belangrijker is dat ik niet op mijzelf kon vertrouwen dat ik goed kon functioneren in de chaos. Daarom ben ik mijzelf en mijn omgeving zoveel mogelijk gaan controleren door bijvoorbeeld strenge regels op te stellen voor mijzelf en voor anderen. Ik ging er ook vanuit dat ik mensen niet kon vertrouwen, dat zij zich niet aan afspraken en hun woord zouden houden. Bij het geringste vermoeden van het breken van een afspraak had ik de persoon meteen gediskwalificeerd en gewantrouwd. Ik ging dan wel gewoon met deze mensen om maar ik vertrouwde ze niet meer. Zo leverde het mij al veel spanningen op als mijn vrouw niet zou koken terwijl wij lang geleden hadden afgesproken dat zij op bepaalde dagen zou koken.

Het paard en de menner

Tijdens de meditatiesessie kwam er ook een helder beeld naar voren van een paardenmenner die de teugels van zijn paard strak vasthield. Het paard moet een bepaalde richting op gestuurd worden, als je teveel ruimte geeft gaat het zijn eigen weg. Ik realiseerde mij dat controle het doel wordt en dat de uitkomst niet eens meer belangrijk is. Hierdoor ontstaat een tunnelvisie waardoor je alleen nog maar bezig bent met controle en niet meer je omgeving en route kan zien. Terwijl als je achterover leunt en de teugels laat vieren je veel meer om je heen kan kijken en je route veel beter kan overzien. Je krijgt dan perspectief, waardoor je meer mogelijkheden kan zien en je veel meer kan ontspannen. Want geef toe, zou je niet veel liever ontspannen en genieten van de rit dan constant in een staat van spanning zijn om je paard onder controle te houden?

Van controle naar vertrouwen

Het paard kan je zien als je eigen intuïtie. Ik ben tot de realisatie gekomen dat ik mijn paard mag vertrouwen. Ondertussen ben ik niet meer dat jonge kind die nieuw in de wereld is en probeert te overleven in een chaotische omgeving. Ik kan op mijzelf vertrouwen dat ik elke situatie die op mijn pad komt aankan en zo niet, dat ik het juiste weet te doen om hiermee om te gaan. Ik mag er ook op vertrouwen dat andere mensen het beste doen wat zij kunnen in de situatie. Dit kan anders zijn dan hoe ik het zou aanpakken. Zo mag je vertrouwen dat je vrouw je niet wil beperken maar het beste met je voor heeft, maar dit op een ander manier invult dan jij. Je mag op je kinderen vertrouwen dat ze tot goed gebalanceerde en gelukkige volwassenen opgroeien ondanks, of juist omdat, ze tegenslagen te verwerken krijgen. Het belangrijkste is dat je op jezelf mag vertrouwen. Dat je niet perfect moet presteren, dat je niet sterk moet zijn, dat je niet alles zelf moet oplossen, dat je niet alles moet weten en dat je alles in je hebt wat nodig is om een goed leven te leiden.

Kortom laat je teugels los, geef je paard de ruimte, leun achterover en geniet van de rit want het leven is te kort om te controleren!

Wat voor rol speelt controle in jouw leven en hoe ga jij hiermee om? Laat je reactie achter in onderstaande commentaar box.

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

De worsteling van mannen met dominantie

Dominantie wordt gezien als een typisch mannelijke eigenschap. Het heeft voor veel mensen een vieze nasmaak. Dominantie wordt vaak geassocieerd met macht, overheersen, onderdanigheid, intimidatie en #metoo. Mannen zoals Trump, Erdogan en Putin worden vaak als voorbeelden genoemd. Veel mensen hebben niet door dat mannen worstelen met dominantie. Hoe dit in elkaar steekt leg ik in deze blog uit.

Dominantie en Staat van de Man anno 2020

In mijn onderzoek ‘Staat van de Man anno 2020’ heb ik onderzoek gedaan naar het zelfbeeld van mannen. Een van de eigenschappen die ik heb onderzocht is dominantie. Zowel in mijn praktijk als uit literatuuronderzoek blijkt dominantie voor mannen lastig te zijn. Zo geeft bijna 30% van de mannen uit mijn onderzoek aan dat zij dominantie een typische mannelijke eigenschap vinden en slechts een kleine 6% ziet dit als een persoonlijke eigenschap. Bij andere stellingen over dominantie vindt 60% van de respondenten mannen in het algemeen dominant en vindt slechts 40% zichzelf dominant. Is dominantie dan puur een eigenschap dat gezien wordt als mannelijk terwijl weinig mannen zich hier persoonlijk in herkennen of vinden mannen zichzelf dominant en schamen zij zich hiervoor?

De negatieve effecten van dominantie

Naast bovenstaande discrepantie blijkt dat mannen die dominantie een typische mannelijke eigenschap vinden, zorgzaam, sociaal, empathisch vaker geen typisch mannelijk eigenschappen vinden en zichzelf vaker perfectionistisch en niet gevoelig vinden. Mannen die vinden dat mannen in het algemeen dominant zijn, hebben veel meer een traditioneel manbeeld, een traditioneel zelfbeeld en zijn eenzamer. Mannen die zichzelf dominant vinden, vinden zichzelf ook meer angstig, onkwetsbaar en perfectionistisch. Verrassend genoeg hebben mannen die zichzelf dominant vinden wel een hogere zelfwaarde.

De positieve kracht van dominantie

Er wordt niet gezond omgegaan met dominantie in onze samenleving. Zoals met veel mannelijke waarden, wordt het verketterd. Er wordt vooral naar de negatieve aspecten gekeken, vooral omdat wij tegenwoordig veel negatieve gevolgen ervan ervaren. Terwijl tegelijkertijd wel naar een ‘gezonde dominantie’ wordt gezocht. Zo wordt bijvoorbeeld in sport ‘het domineren van het veld’ als iets bewonderingswaardigs gezien. Iemand die zo goed is in de sport dat hij het spel volledig naar zich toetrekt. Dat zien wij graag. Als iemand vanuit zijn eigen kracht gezond dominant is kan dat positief zijn. Bijvoorbeeld in een relatie waarin het fijn kan zijn dat je partner de leiding neemt en dominant kan zijn. Als iemand een expert is en vanuit zijn expertpositie een dominante positie aanneemt kan het juist positief zijn.

Uit mijn onderzoek blijkt dat er veel dominantie een relatie heeft met veel negatieve factoren voor mannen. De vraag is of dominante mannen negatieve eigenschappen hebben of is het zo dat dominante mannen zich negatiever ontwikkelen vanwege het negatieve beeld over dominantie?

Wil je leren hoe je om kan gaan met jouw dominantie en hier je kracht van kan maken? Maak dan nu gebruik van mijn online coaching tegen een gereduceerd tarief!

Hoe jouw relatie de coronacrisis overleeft

De coronacrisis heeft veel invloed op verschillende aspecten van ons leven. Zo heeft het invloed op ons werk, onze bewegingsvrijheid, onze vriendschappen, onze dagelijkse structuur en op onze intieme relaties. Waar je normaal je partner alleen kort in de ochtend, ‘s avonds en in het weekend ziet ben je nu elke dag de hele dag door op elkaar aangewezen. Hoe ga je hiermee om en hoe kan je relatie hier zelfs beter door worden?

Nabijheid en afstand in een relatie

Een relatie bestaat uit een balans in nabijheid en afstand. Nabijheid ervaar je op het moment dat je samen bent en samen dingen doet. Afstand ervaar je wanneer je los van elkaar bent en dingen zonder je partner doet. Over het algemeen hebben mannen meer behoefte aan afstand en hebben vrouwen meer behoefte aan nabijheid. Tegelijkertijd blijkt uit verschillende onderzoeken dat mannen meer waarde hechten aan een relatie en ook meer verliezen als een relatie uitgaat. Tijdens deze crisis kan de nabijheid wel heel dichtbij komen en de letterlijke afstand moeilijk zijn.

Mijn relatie tijdens de coronacrisis

Ik zit zelf sinds 2002 in een vaste relatie. Zij is mijn eerste en enige liefde in mijn leven. Wij zijn nu ook op elkaar aangewezen. Vooral in de eerste twee weken leverde dat spanningen op. Dit kwam vooral van mijn kant, omdat ik moeite heb met veranderingen. Er gebeurde veel in korte tijd en dan reageer ik dat al snel af op mijn vrouw. Zeker nu er minder andere mogelijkheden zijn om mijn frustratie kwijt te raken. Toen ik mij slecht voelde gingen wij in gesprek hierover. Door het erkennen en benoemen dat deze periode ook best moeilijk voor mij was hielp dit mij om te ontspannen. Hierdoor kon ik aangeven waarom ik mij zo voelde en begreep mijn vrouw mij beter. Nu zijn we gewend aan de nieuwe situatie en zitten wij vrij ontspannen thuis.

De valkuilen en kansen voor je relatie

In deze periode is het belangrijk om te erkennen dat het een moeilijke periode is en dat je beide veel verliest. In mijn vorige blog vertelde ik meer over verlies tijdens de coronacrisis. Het is verleidelijk om de pijn van je verlies en je frustratie op je partner te botvieren. Echter in plaats van je frustratie te botvieren op je partner kan je ook met je partner praten over je frustratie. Dat je baalt dat je bijvoorbeeld niet meer kan werken, je vrienden niet meer kan zien of je niet meer naar de bios kan gaan. Het mooie is dat je partner dat zal begrijpen, omdat iedereen dit meemaakt. Ik raad dan ook iedereen aan om wekelijks een goed gesprek met je partner te voeren. Even de tijd nemen om bij elkaar te checken hoe het gaat. Neem daarnaast ook de ruimte voor jezelf. Juist tijdens deze crisis is iedereen veel (digitaal) met elkaar bezig via apps, bellen en beeldbellen. Hier kan je overprikkelt van raken. Het is daarom goed om elke dag wat tijd voor jezelf in te plannen om bijvoorbeeld wat te lezen, te sporten, mediteren of tv te kijken.

Dit is ook de ultieme kans om dingen anders aan te pakken. Maak van de crisis een deugd. Wees speels en probeer nieuwe dingen uit. Nu je meer tijd samen hebt kan je daar gebruik van maken. Ga bijvoorbeeld lekker samen koken, spelletjes spelen, samen binnen sporten, samen een digitale dierentuin bezoeken, etc. Je kan nieuwe aspecten van elkaar leren kennen.

Diepgang in je relatie

Het mooie is dat je relatie beter en sterker kan worden als je een crisis als deze gezamenlijk doorstaat, want ijzer wordt gesmeed als het heet is. Je hebt een moeilijke periode samen overleeft. Hier word je samen wijzer van en je hebt elkaar weer beter leren kennen in moeilijke omstandigheden. Je relatie kan floreren als je bovenstaande punten ook meeneemt na de crisis en de lessen leert die deze crisis te bieden heeft.

Wil je leren hoe jouw relatie kan groeien tijdens deze crisis? Maak dan nu gebruik van mijn online coaching tegen een gereduceerd tarief!

Een houten poppetje die onder de stenen bedolven zit door rouw

Het verlies tijdens de coronacrisis

Het coronavirus begon als een (onschuldig) griepje dat ver van ons bed was. Het virus verspreidde zich vooral in China en omringende landen. Vol verwondering keken wij naar de ontwikkelingen daar en tegelijkertijd hadden wij nooit verwacht dat we hier in Nederland met het virus te maken zouden krijgen. Eind februari was het dan zover. Het coronavirus was officieel in Nederland. Een maand later zitten wij in een ‘intelligente lockdown’ en is ons leven drastisch verandert. Dit levert een groot verlies op en niet alleen vanwege de mensen die overlijden.

Rouw om ons verlies

De internationale crisis als gevolg van het coronavirus heeft een grote impact op ons dagelijkse leven. Dit geldt voor kleine dingen zoals hoe wij boodschappen doen, maar ook voor grote dingen zoals niet meer kunnen werken en thuisisolatie. Wij hebben in korte tijd veel verloren. Wij moeten veelal onze dagelijkse routine omgooien en bedenken hoe wij ons leven op een andere manier kunnen invullen. Hierdoor kan je een verlies ervaren en daar om rouwen. Bij rouw denk je al snel aan het verlies van een dierbare, maar rouw vindt continue plaats. Wij verliezen constant dingen, zoals tijd, een project, een relatie, geld, vriendschappen, werk, etc. Bij de coronacrisis verliezen wij opeens veel dingen in een korte tijd.

Omgaan met mijn eigen rouw

Ikzelf ervoer dit verlies toen de strengere maatregelen ongeveer een week van kracht waren. Het ging tot die tijd wel redelijk goed, maar toen voelde ik een soort verdoving en spanning opkomen. Alsof het mij allemaal niet zoveel meer kon schelen. In mijn geval betekent dit dat ik iets onbewust wegstop, zodat ik het niet hoef te voelen. Ik kwam er tijdens een meditatiesessie achter waarom ik mij zo voelde. Ik zit in de rouw. Ik kon niet meer in de wijk werken (in mijn functie als jongerenwerker), ik ga niet meer naar buiten, ik ga niet meer hardlopen, ik kan niet meer naar de bioscoop, ik kan dierbare mensen niet meer ontmoeten en boodschappen doen is een soort survival parcours geworden. Structuur en regelmaat zijn belangrijk in mijn leven, dus dit heeft een aardige impact op mij. Ik was hier verdrietig over en dat probeerde ik weg te drukken. Ik deed alsof het mij weinig deed, terwijl ik onbewust aan het rouwen was. Wij krijgen allemaal te maken met soortgelijke verliezen. Hoe ga je hiermee om? In dezelfde meditatiesessie waarin ik mijn rouw erkende kon ik mijzelf ook troosten. Ik gaf mijzelf de ruimte om verdrietig te zijn en begrip te tonen voor mijzelf. Deze erkenning en troost gaf mij rust. Het is heel normaal om te rouwen om het verlies van dingen die vanzelfsprekend en belangrijk voor je zijn. Het is ook niet raar als je spanningen en angst voelt. Dit is een unieke en onzekere situatie en niemand weet hoe het verder zal verlopen. Het is belangrijk om ook dit te erkennen en te accepteren.

Wat een coronaplan jou kan bieden

Naast erkenning en acceptatie van je verlies van zaken waar je geen invloed op hebt is het belangrijk om je te concentreren op zaken waar je wel invloed op hebt. Zo kan je een ‘coronaplan’ maken. Een weekstructuur waarin je per dag aangeeft wat je gaat doen. Hierin kan je aangeven op welke dagen je werkt, welke dagen je het huishouden doet, welke dagen je boodschappen doet, wanneer je gaat bewegen, wanneer je gaat studeren, wanneer je je kinderen helpt met school, etc. Dit kan je per dag, dagdeel of zelfs per uur indelen. Dit geeft je handvatten om beter om te gaan met de nieuwe situatie.

Kansen tijdens de coronacrisis

Los van alle problemen die de coronacrisis met zich meebrengt zijn er ook kansen. Zo is het een goed moment voor zelfreflectie, nieuwe (thuis)hobby’s, verbinding met je gezin/partner en om plannen te maken voor de tijd na de coronacrisis. In mijn volgende blogs ga ik hier verder op in.

We verliezen allemaal tijdens de coronacrisis, maar dat hoeft voor de meeste van ons niet het einde te zijn. Je kan beter uit deze crisis komen dan dat je erin ging als je ruimte en erkenning geeft voor jouw verlies en tegelijkertijd openstaat voor de kansen.

Wil je leren hoe jij goed om kan gaan met je verlies en wil je beter uit deze crisis komen? Maak dan nu gebruik van mijn online coaching tegen een gereduceerd tarief!

Hoe ontwikkel je jouw ManZijn?

Ik schrijf blogs waarin ik veel bespreek over mannenzaken. Hoe kan je als man omgaan met persoonlijke ontwikkeling, relaties, werk, zingeving, stress en andere zaken? In deze blog ga ik dieper in op hoe je deze zaken bij elkaar brengt.  

Je ‘ManZijn’ bewijzen

Ze zeggen weleens: ‘Je wordt geboren als vrouw en een man word je’. Hierin zit de overtuiging dat je alles wat je nodig hebt om een vrouw te worden al bezit, maar dat je het moet verdienen om een man te worden. Zowel in mijn eigen praktijk als in de verschillende boeken over mannen komt duidelijk naar voren dat veel mannen voelen dat zij zich moeten bewijzen dat ze man zijn. Dit hangt samen met dat je bijvoorbeeld sterk, succesvol, sportief, onafhankelijk, intelligent, slim, sociaal, empathisch en rijk moet zijn. Het is een soort verborgen leed. Veel mannen dragen dit leed met zich mee en weten vaak niet meer beter. Of deze gevoelde druk wordt nooit geuit, omdat je dan geen man bent. De mannen die besluiten hier niet meer aan mee te doen komen werkelijk in hun kracht en leren wat het ‘ManZijn’ inhoudt.

Verborgen leed van het ongezonde ‘ManZijn’

Ik liep zelf ook met dit verborgen leed rond. Ik kon heel lang niet aan mijzelf of aan mijn omgeving toegeven dat ik mij helemaal niet succesvol, sterk en onkwetsbaar voelde. Van jongs af aan heb ik allerlei problemen op mijn schouders genomen en geholpen waar ik kon. Ik had ook veel vrienden, hobby’s, was succesvol op school, werkte, was de ‘ideale’ zoon en het ‘ideale’ vriendje. Mijn omgeving zag mij als succesvol en dat ik krachtig in het leven stond. Ik had niet alleen mijn omgeving, maar ook mijzelf overtuigd dat ik alles goed voor elkaar had. In mijn twintiger jaren namen de spanningen en angsten toe. Ik kon mijn ‘ManZijn’ niet meer volhouden. De onkwetsbaarheid, succes en kracht was niet houdbaar, omdat ik geen stevige basis had. Ik was teveel bezig met mijn omgeving en mijn ‘succes’, terwijl ik zelf zeer wankel was.

Mijn ‘ManZijn’

Voor mij is ‘ManZijn’ het bewust zijn van de man die ik ben en die ik wil zijn. Toen ik erachter kwam dat ik mijzelf jarenlang verwaarloosd had begon mijn weg naar mijn ‘ManZijn’. Langzaamaan begon ik te realiseren dat ik meer ben dan succesvol, intelligent, wijs, sociaal en empathisch. Deze eigenschappen vormen uiteindelijk maar een broze basis. Door oprechte aandacht aan mijzelf te besteden zijn bovenstaande eigenschappen minder belangrijk. Mijn ‘ManZijn’ gaat om dat ik oké ben zoals ik ben, ook al doe ik niets, bereik ik niets of help ik niemand. Vanuit deze stabiele basis kan ik stevig in de wereld staan. Door mijn ervaring, kennis en persoonlijke eigenschappen kan ik vervolgens alle situaties aan die op mijn pad komen. Ik ben dan als een boom die goed geworteld is (de basis) en kan groeien door open te staan voor alles wat de wereld te bieden heeft. Mijn ‘Manzijn’ is dat ik stabiel kan blijven en vanuit mijn kracht de wereld kan betreden.

Jouw ‘ManZijn’ verder ontwikkelen

Hoe kom je dan tot een gezond ‘ManZijn’? Een goede basis is naar mijn idee voor iedere man belangrijk. Dit begint bij zelfonderzoek. Wees nieuwsgierig én kritisch naar jezelf en naar je leven. Wat voor beeld heb jij van jezelf gecreëerd? Is dit hoe en wie je wil zijn? Ben je wie je wil zijn of ben je wat anderen van je verwachten? Je kan ook heel praktisch kijken naar welke activiteiten je energie geven en welke je energie kosten. Hetzelfde kan je doen met je sociale relaties, partner, familie, vrienden, kennissen en collega’s. Dit kan je letterlijk op papier zetten in twee rijen: energiegevers en energievreters. Je ziet dan al snel welke rij langer is en waar je ontwikkelpunten liggen. Vervolgens kan je kijken hoe je de energiegevers en energievreters in balans kan brengen. Dit kan betekenen dat je bepaalde relaties anders gaat vormgeven en anderen beëindigd, bepaalde activiteiten niet meer gaat doen en nieuwe energiegevende activiteiten gaat ontplooien. Door nieuwsgierig te zijn en oprechte aandacht aan jezelf te besteden ga je merken dat je basis steeds sterker wordt. Dat je steeds meer naar een gezond ‘ManZijn’ beweegt.

Wil jij ook je ‘ManZijn’ ontwikkelen? Neem dan nu contact op!

Je kan alles bereiken wat je wil, als je maar je best doet?

In de huidige tijd wordt de maakbaarheid van de wereld en onze realiteit gezien als een hoog goed, vooral door mannen. Nu god plaats heeft gemaakt voor zelfrealisatie en de mogelijkheden te over zijn staat ons niets in de weg om tot onze volledige potentieel te komen. Er zijn geen beperkingen meer, we kunnen alles doen en bereiken wat wij willen. Klinkt goed of toch niet?

De wereld is maakbaar

De overtuiging dat je ‘alles kan bereiken wat je wil, als je maar je best doet’ kom ik vaak tegen in mijn praktijk. De overtuiging past ook goed bij het manbeeld, alles of niets. Het heeft de basis in de maakbaarheid van de wereld, oftewel in hoeverre je zelf de wereld en realiteit creëert. Het gaat ervan uit dat je als man in principe alles kan bereiken. Dat klinkt goed! Het is toch mooi als je alles kan bereiken wat je wil en dat je controle hebt over je omgeving? Nee dat is het niet, want het is een tweesnijdend mes dat diepe wonden maakt.

Als je faalt heb je dan niet genoeg je best gedaan?

Veel mannen die ik spreek lopen namelijk tegen deze overtuiging aan. Het zijn hardwerkende mannen maar ondanks dat, krijgen ze niet wat ze willen en zijn ze ongelukkig. Deze overtuiging kan een neerwaartse spiraal worden. Als je faalt  heb je dan niet genoeg je best gedaan. Hierdoor ga je twijfelen aan jezelf, waardoor je onzeker wordt. Hierdoor ga je minder doen, waardoor je minder bereikt en je weer minder doet en minder bereikt. Op een gegeven moment kom je op een punt dat je zoveel mogelijk gaat vermijden en je jezelf een loser vindt die niets waard is. Hoe doorbreek je deze negatieve cyclus?

Focus waar je invloed op hebt

Het punt is dat deze overtuiging niet klopt, het komt niet overeen met de realiteit. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat geluk de belangrijkste stabiele factor is voor succes. In plaats van je best te doen kan je net zo goed een dobbelsteen opgooien. Zo zit het ook niet helemaal in elkaar, maar het relativeert wel. Het is belangrijk om te realiseren dat wij weinig tot geen controle hebben over wat er in onze omgeving gebeurt. Aangezien veel prestaties worden afgemeten op externe successen, in de omgeving, heb je daar dus weinig invloed op. Ik zou dan ook pleiten om minder gericht te zijn op het resultaat. Helaas zijn wij mannen juist vaak daarop gericht. Terwijl wij in onze huidige samenleving juist heel weinig invloed hebben op (eind) resultaten. In plaats van te focussen op het resultaat kunnen wij ons beter focussen op onszelf en de stappen die wij maken naar het resultaat. Daar hebben wij namelijk meer invloed op. Op het moment dat je, jezelf los kan maken van het resultaat en je focus op je omgeving is er meer ruimte voor jezelf. Je kan dan uitzoeken wat jij werkelijk wil en van binnenuit de veranderingen maken die jij graag voor jezelf in de buitenwereld ziet. Op deze manier kan je vanuit je eigen kracht bereiken wat je werkelijk wil of niet. Op het moment dat je niet je doel bereikt dan is het minder belangrijk, want je hebt je best gedaan maar je weet dat het geen garantie biedt voor succes. Je kan verder, hebt geleerd en je zelfvertrouwen blijft in tact.

Je kan niet alles bereiken wat je wil en dat is oké. Een groot deel van de tijd weet je niet wat je echt wil en wie heeft bepaald dat een doel bereiken het belangrijkste in het leven van een man is? Als jij jezelf toe kan staan om te falen, om er meer voor jezelf te zijn en te accepteren dat je niet alles kan bereiken wat je wil dan krijg jij een relaxter en gelukkiger bestaan!

Wil jij leren hoe jij beter om kan gaan met falen en onzekerheid in het leven? Schrijf je dan in voor mijn workshop ‘ManZijn’ of op 3 september langs bij mijn stand op de open dag bij Wijkcentrum de Oever.

Briefje met een trouwring en een briefje met I'm sorry! op een slechte maneir een relatie beeindigen

Een relatie goed beëindigen is net zo belangrijk als een relatie goed beginnen

Wanneer wij een relatie beginnen doen wij altijd veel moeite. Of we nou een relatie met een partner, vriend of werk beginnen. We worden verliefd, zijn in de wolken en willen alles doen voor onze geliefde. We zijn onze nieuwe vrienden vaak en willen ze beter leren kennen. In ons werk willen wij ons bewijzen en ons van de beste kant laten zien. Dit is natuurlijk heel mooi, maar hoe gaan wij met deze relaties om als wij ze beëindigen?

Toename aan vechtscheidingen

Niet zo best, één op de vier scheidingen eindigt in een vechtscheiding. Zes jaar geleden was dit nog maar één op de tien volgens onderzoek van de vereniging van Gecertificeerde Mediators. Het is toch jammer dat wij relaties die meestal prachtig beginnen zo negatief beëindigen. Ik kan mij voorstellen dat je het nut van een goed einde van een relatie niet inziet, vooral niet als je er midden inzit. Toch wil ik je uitnodigen om hier samen met mij naar te kijken. Het heeft namelijk veel voordelen.

Accepteren dat een relatie voorbij gaat

Los van alle gevoelens en (negatieve) ervaringen die kunnen spelen bij het verbreken van een relatie, vinden veel mensen het ook moeilijk om te accepteren dat ook relaties voorbij kunnen gaan. Ik had bijvoorbeeld 30 jaar lang een vriendschap met een aantal vrienden. Een van deze vrienden zei ook weleens dat onze vriendschap nooit voorbij zal gaan. Ik zei toen tegen hem dat je dat nooit kan weten, ik weet niet hoe het over een maand, jaar of 10 jaar is. Ik kreeg er een kriegelig gevoel bij, alsof de tijd en onze vriendschap voor altijd stil staat. Dit bleek dan ook niet te zijn want een jaar later had ik de vriendschap verbroken. Ik vermoed dat veel pijn bij de teleurstelling ligt. Als ik een relatie aanga, ga ik ervanuit dat het blijvend is. Tegelijkertijd weet ik ook dat relaties voorbij gaan en dat vindt ik ook wel fijn, de dynamiek van het leven. Je ontmoet mensen, hebt plezier, leert van elkaar en neemt van sommige mensen afscheid. In de eerste twee zijn wij goed, de derde minder en in de vierde zijn wij slecht in.

Goed afsluiten van een relatie

Stel je voor dat je voelt dat het niet meer werkt in je relatie, vriendschap of op het werk. Je wil de relatie beëindigen. Je kan het dan wegdrukken, vermijden, dood laten bloeden afschuiven op de ander of de relatie afsluiten. Van de eerste twee worden je problemen alleen maar groter en de derde doet geen recht aan je relatie. Dan blijft de laatste optie over: de relatie afsluiten. Als je een relatie goed wil afsluiten is het belangrijk dat jij je realiseert dat een relatie mag eindigen. Dat het kan zijn dat je uit elkaar groeit, dat je niet meer voelt wat je vroeger voelde, dat je baan of werkgever niet meer bij je past of dat je niet verder naar elkaar toe bent gegroeid. Dat het er mag zijn, dat jij en de ander er geen schuld aan hebben. Dit accepteren is moeilijker dan het lijkt. We praten liever in schuld dan dat we de situatie accepteren zoals het is. Hierdoor komen wij dan ook in dezelfde of ergere relaties terecht, in banen of bedrijven die niet bij ons passen en worden wij weer teleurgesteld in nieuwe vrienden. Wij worden liever boos en verbitterd op anderen of onszelf dan dat wij werkelijk verder gaan.

Als je met mildere ogen naar jezelf en de mensen om je heen kan kijken dan kan je ook werkelijk afscheid nemen zonder jezelf of anderen verder te kwetsen. Je leert te accepteren dat relaties eindigen en je kan de mooie en leerzame ervaringen meenemen. Hierdoor weet je ook beter wat je in toekomstige relaties wil en nodig hebt.

Wil jij leren hoe je beter om kan gaan met jezelf en de mensen om je heen? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

Vader en moeder zorgen niet voor zoon mama's boy

Over de loyaliteit aan je moeder en de pijn van je vader

Voor veel mannen is het een bekend verhaal: als jong kind heeft je vader het gezin verlaten. Je wordt door je moeder opgevoed. Door jezelf, je moeder en je omgeving wordt je vader gezien als de schuldige aan dit verlies. Je moeder is gebleven, heeft voor je gezorgd en is heilig. Maar klopt dit verhaal wel? Kunnen wij wel objectief naar onze eigen situatie kijken? Wat als het verhaal er toch anders uitziet?

Mama’s boy

Bovenstaand voorbeeld komt uit de korte documentaire ‘Mama’s Boy’ van Boy Bruinhard. Boy gaat in deze documentaire op zoek naar zijn verleden, mede gedreven door ‘de vloek van de afwezige vader’. Hij is samen met zijn moeder op 6 jarige leeftijd uit Suriname vertrokken en verder opgevoed door zijn moeder. Hij had een gelukkige jeugd maar kreeg op latere leeftijd steeds meer het gevoel dat hij niet compleet was. In zijn zoektocht komt hij erachter dat je  moeders in de Surinaamse cultuur moet gehoorzamen en dat zij bepalen wat je wel of niet hoort. Zijn moeder verteld dat ze waren vertrokken voor een betere toekomst voor Boy en dat zijn vader Suriname niet wilde verlaten omdat hij van Suriname houd. Vader had andere belangen. In de documentaire begint hij hierover te twijfelen. Hij bezoekt zijn vader en ontdekt een andere waarheid. Zijn vader zegt dat zijn moeder hem heeft ontvoerd. Hij heeft papieren getekend die hij niet had gelezen en de volgende dag waren zij weg. Zijn vader voelde zich bedrogen. Boy kan dit niet geloven, het ligt zo ver van zijn eigen werkelijkheid en dat van zijn liefdevolle moeder. Zijn wereld staat op zijn kop. Hij belt daarna zijn moeder om bevestiging te krijgen dat zijn vader liegt. Tot zijn eigen verbazing bevestigt moeder het verhaal en verklaart ze dat ze vader niet had ingelicht omdat ze wist dat hij moeilijk zou gaan doen. Hij is er helemaal kapot van en begint begrip te krijgen voor zijn vader.

Een vader is niet nodig

Het verhaal van Mama’s Boy is een mooi voorbeeld van wat veel mannen overkomt. Op het moment dat je nog jong bent en je vader niet meer in je leven is dan ga je een bepaald beeld vormen. Hij is schuldig want hij is vertrokken. Dit kan gevoed worden door het verhaal dat je moeder en je omgeving over je vader verteld. Hierdoor denk je een compleet sluitend realistisch verhaal te hebben gecreëerd. Moeder wordt extreem verheven tot op het punt dat zij niets meer fout kan doen. Want zij is er altijd voor je geweest en heeft altijd voor je gezorgd. Wat nog meer naar voren komt in de documentaire is een gesprek met een psychiater. Hij stelt dat sterke vrouwen ervan overtuigd zijn dat zij geen mannen nodig hebben. Zij zijn vader en moeder tegelijk. Daarin zijn zei echter meer bezig met wat zij nodig hebben dan wat jij als jongen en man nodig hebt. Voor jouw heelheid als man is een vader zeker van groot belang. Een andere interessante culturele invalshoek is dat door de slavernij vrouwen onderling, onafhankelijk van de man voor hun kinderen zorgden. Want donkere mannen waren concurrenten voor de blanke mannen en konden elk moment worden afgenomen. Voor toen een uiterst functioneel overlevingsmechanisme. Nu is dit niet meer nodig en zorgt het voor problemen.

Betere balans tussen vader en moeder

Boy krijgt aan het eind van de documentaire een beter beeld van zijn beide ouders. Vader is opgelucht want er valt een gewicht van zijn schouders. Het is mooi om te zien dat er begrip komt tussen vader en zoon. Boy geeft aan het eind aan dat het hem moeilijk lijkt om een gezin te stichten, omdat hij geen goed voorbeeld aan zijn vader had. Dat kan ik begrijpen. Dit blijkt ook in de praktijk, want 42% van de mannen die zonder vader opgroeien verlaten zelf hun kind. De vraag is alleen of dit komt omdat zij daadwerkelijk geen goede vader kunnen zijn of dat zij ervan overtuigd zijn dat zij geen goede vader zijn?

Het verhaal van je vader

In deze tijd waarin veel mensen scheiden en waarin hele dorpen zonder vader opgroeien is het belangrijk om te weten dat je vader ook zijn eigen verhaal heeft. Dat je moeder ook een imperfecte mens is en fouten maakt. Dat de persoon die vertrekt niet de enige verantwoordelijke is voor de breuk. Dat jij je eigen verhaal kan schrijven en hiervoor niet afhankelijk bent van je moeder of vader. 

Wil jij ook leren hoe jij je eigen verhaal kan schrijven? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

Boze blanke man die vreest voor Captain Marvel

Hoe Captain Marvel de blanke man op zijn knieën krijgt

De afgelopen maand was er veel commotie over Brie Larson, de actrice die Captain Marvel speelt. In een interview zei ze dat het haar opviel dat er tijdens persconferenties voor haar films vrijwel alleen maar blanke mannelijke reviewers aanwezig zijn. Zij heeft er werk van gemaakt om meer diversiteit in deze groep te krijgen omdat niet iedereen gelijke kansen krijgt. Captain Marvel is de film van 2019 waar het meest naar wordt uitgekeken. Dus deed dit nogal wat stof opwaaien. Wat zegt dit over Brie Larson, blanke mannen en wat kunnen wij hiervan leren?

De veroordeling van Captain Marvel

Ik ben zelf een groot bioscoop- en Marvel fan, dus dit nieuws ontging mij niet. Naast veel steunbetuigingen voor deze actie van Brie Larson kwam er ook veel kritiek. Veel reviewers hadden al besloten om de film niet te gaan kijken en gaven desondanks negatieve reacties op de film recensie site Rotten Tomatoes. Het ging zelfs zo ver dat de site de mogelijkheid om commentaar te geven heeft geschakeld. Wat is er hier aan de hand?

De blanke mannelijke reviewers voelden zich beledigd en gediscrimineerd. Brie Larson zou een blanke mannenhater zijn. Als haar commentaar over donkere mensen zou gaan dan zou de film verboden worden. Ze is arrogant en ze beledigd het kernpubliek van Marvel. Iedereen heeft tegenwoordig kansen en als je er niet komt ben je lui. De reacties waren heftig. Ik als (semi) blanke man geef haar helemaal gelijk en ik zal uitleggen waarom dit voor ons als (semi) blanke mannen belangrijk is.

De wereld van de blanke man

Ten eerste zegt ze niet dat ze blanke mannen haat, ze wil alleen maar meer diversiteit omdat zij vindt dat niet iedereen gelijke kansen krijgt. Als blanke mannen is het belangrijk dat wij ons realiseren dat een groot deel van onze samenleving, van de afgelopen duizenden jaren, is opgebouwd door blanke mannen. De economie, de politiek, het bedrijfsleven, het rechtssysteem en ook de entertainment industrie. Het systeem is daardoor natuurlijk ook opgebouwd naar het beeld van de blanke man. De blanke man heeft de macht in deze systemen, je kan er de feiten op nakijken. Zo is de minister president in Nederland altijd een blanke man geweest, is 93,8% van de bestuurders van beursgenoteerde bedrijven in Nederland een man en is 98% van de rechters in Nederland blank. Op het moment dat wij hierover aangesproken worden zoals bij Brie Larson, de zwarte pieten discussie of #metoo schieten wij in de verdediging en leggen wij de schuld bij de ander. Zij zijn kleinzerig, ze zeiken en zijn lui. Ik wil je uitnodigen om met mij in de spiegel te kijken. Want wij als blanke mannen hebben veel meegekregen maar zelfreflectie zit daar vaak niet tussen.

Op het moment dat jij geïrriteerd, boos of gefrustreerd raakt wordt het tijd om te kijken waarom dit met jou gebeurt. Waarom zou een uitspraak van Captain Marvel jou zo raken? Dat komt omdat zij de status quo bedreigt. Er wordt aan alle kanten aan de stoelpoten van de macht van de blanke man gezaagd. Dit brengt onzekerheid en angst met zich mee. Er lijkt namelijk een oordeel in te zitten, jij als blanke man deugt niet. Terwijl de boodschap niet is dat jij niet deugd, maar dat anderen ook deugen.

In je kracht komen

Als blanke man moeten wij ons realiseren dat de tijden veranderen. Onze wereld is groter, diverser en complexer geworden. Om de uitdagingen van de huidige tijd het hoofd te bieden en om verder te groeien als samenleving en individu is het belangrijk dat wij uit onze tunnelvisie stappen. Het wordt tijd dat wij diversiteit ook daadwerkelijk omarmen en ruimte maken voor anderen. Niet langer meer dwepen in zelfmedelijden en met nostalgie terugdenken aan de glorietijd toen Amerika nog ‘Great’ was. Tijd om onszelf aan te pakken en de lessen die wij bij anderen leggen op onszelf toe te passen. Want wees eens eerlijk zou het niet fijn zijn als je een keer niet de ‘sterke’ man hoeft te zijn, dat je niet haantje de voorste bent en dat jij niet de leiding hoeft te nemen. Dan komt er ruimte om echt in je kracht te komen in plaats van constant dat masker te dragen waarvan jij ook wel weet dat het niet past.

Hoe mooi zou het zijn als wij eens echt luisteren naar wat mensen zoals Brie Larson te zeggen hebben. Dan kunnen wij leren in plaats van veroordelen. Dat kunnen wij in ons kracht komen. Dat worden wij Moedige Mannen.

Wil jij ook leren beter om te gaan met je onzekerheid en angsten? Neem dan nu contact met mij op.

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

Voorpagina artikel HSP Psychologie Magazine

Interview hooggevoeligheid voor Psychologie Magazine

Hooggevoeligheid voor mannen is een beladen onderwerp. Er wordt weinig over gesproken en vaak nog minder mee gedaan. Vanuit mijn eigen blog merk ik dat er veel interesse naar hooggevoeligheid is van mannen. In mijn praktijk merk ik dat het omgaan met gevoelens vaak moeilijk is voor mannen. Psychologie Magazine ziet dit ook in en heeft mij geïnterviewd over mijn ervaring met hooggevoeligheid bij mannen.

Interview HSP Psychologie Magazine

In september 2018 heeft Deirdre Enthoven contact met mij opgenomen vanwege een artikel over hooggevoeligheid voor mannen. Zij had mijn blog hierover gelezen en wilde mij interviewen over hooggevoeligheid bij mannen. Ik ben blij dat Psychologie Magazine aandacht besteed aan dit belangrijke onderwerp.

Hoogsensitieve mannen

De aanleiding van het artikel is de publicatie van het boek ‘Hoogsensitieve mannen’ van de Duitse psychotherapeut Tom Falkenstein. Ook hij ervaarde in zijn praktijk dat de mannen veel problemen hadden met hun gevoelens. Hoewel er tegenwoordig veel boeken geschreven worden over hooggevoeligheid, wordt hierin weinig over mannen gesproken. Dit was voor hem de aanleiding om een boek te schrijven over hooggevoeligheid voor mannen.

Omgaan met hooggevoeligheid

In het artikel vertel ik meer over mijn persoonlijke ervaring met hooggevoeligheid. Gevoeligheid valt vaak moeilijk te rijmen met het stereotype beeld van de man. Voor mij betekend dit dat ik mij regelmatig niet begrepen voel door mijn omgeving. Ik word ook regelmatig (onbewust) gekwetst. Ik vond het ook moeilijk om mijn eigen gevoeligheid te accepteren. Tegelijkertijd ervaar ik het leven intens, kan ik diepgaande relaties met mensen omgaan, kan ik mensen goed ondersteunen en heb ik een diepgaande innerlijke belevingswereld. Het draait om het accepteren dat je deze eigenschap hebt en je leven zo in te richten dat je optimaal kan profiteren van je gevoeligheid.

Verder is er in het artikel meer informatie te vinden over hooggevoeligheid en de ervaring van mij en Tom Falkenstein. Het artikel staat in Psychologie Magazine nummer 3-2019 en is nu te koop (eind februari tot eind maart 2019). Voor een kleine bijdrage is het volledige artikel online te lezen ,tevens is er een gratis samenvatting.

Ben jij geïnteresseerd in je gevoeligheid en wil je (beter) leren omgaan met je gevoelens. Kijk dan hier wat ik voor jou kan betekenen.