Blog

Burn-out bij mannen – interview 4e musketier

In maart 2020 werd ik benaderd voor een interview voor het blad MUSK4. Dit blad is onderdeel van de internationale organisatie de 4e musketier. Deze christelijke organisatie is gericht op de persoonlijke ontwikkeling van mannen via zowel lichamelijke als geestelijke ontwikkeling. Hier sta ik als mannencoach uiteraard volledig achter.

Het artikel is voor de mei editie met het thema Vuur. Vuur kan je kracht en warmte geven, maar wat gebeurt er als het vuur opbrand? Helaas krijgen veel mannen hiermee te maken. In dit artikel bespreek ik samen met huisarts Raymond Landgraaf, oprichter van otro Elements en bekend van EO-serie ‘Mannen in het wild’, burn-out bij mannen. Wij bespreken de oorzaken, gevolgen en hoe je er als man mee om kan gaan.

Ik ben blij dat er meer aandacht komt voor de mentale staat en de persoonlijke ontwikkeling van mannen. Hieronder kan je het volledige artikel lezen:

Herken jij klachten van spanning, overspannenheid en burn-out en wil je beter voor jezelf zorgen? Neem dan contact met mij op en dan kunnen wij kijken wat ik voor jou kan betekenen.

Bron: MUSK4 / De 4e Musketier
Tekst: Thijs C Jansen

Een houten poppetje die onder de stenen bedolven zit door rouw

Het verlies tijdens de coronacrisis

Het coronavirus begon als een (onschuldig) griepje dat ver van ons bed was. Het virus verspreidde zich vooral in China en omringende landen. Vol verwondering keken wij naar de ontwikkelingen daar en tegelijkertijd hadden wij nooit verwacht dat we hier in Nederland met het virus te maken zouden krijgen. Eind februari was het dan zover. Het coronavirus was officieel in Nederland. Een maand later zitten wij in een ‘intelligente lockdown’ en is ons leven drastisch verandert. Dit levert een groot verlies op en niet alleen vanwege de mensen die overlijden.

Rouw om ons verlies

De internationale crisis als gevolg van het coronavirus heeft een grote impact op ons dagelijkse leven. Dit geldt voor kleine dingen zoals hoe wij boodschappen doen, maar ook voor grote dingen zoals niet meer kunnen werken en thuisisolatie. Wij hebben in korte tijd veel verloren. Wij moeten veelal onze dagelijkse routine omgooien en bedenken hoe wij ons leven op een andere manier kunnen invullen. Hierdoor kan je een verlies ervaren en daar om rouwen. Bij rouw denk je al snel aan het verlies van een dierbare, maar rouw vindt continue plaats. Wij verliezen constant dingen, zoals tijd, een project, een relatie, geld, vriendschappen, werk, etc. Bij de coronacrisis verliezen wij opeens veel dingen in een korte tijd.

Omgaan met mijn eigen rouw

Ikzelf ervoer dit verlies toen de strengere maatregelen ongeveer een week van kracht waren. Het ging tot die tijd wel redelijk goed, maar toen voelde ik een soort verdoving en spanning opkomen. Alsof het mij allemaal niet zoveel meer kon schelen. In mijn geval betekent dit dat ik iets onbewust wegstop, zodat ik het niet hoef te voelen. Ik kwam er tijdens een meditatiesessie achter waarom ik mij zo voelde. Ik zit in de rouw. Ik kon niet meer in de wijk werken (in mijn functie als jongerenwerker), ik ga niet meer naar buiten, ik ga niet meer hardlopen, ik kan niet meer naar de bioscoop, ik kan dierbare mensen niet meer ontmoeten en boodschappen doen is een soort survival parcours geworden. Structuur en regelmaat zijn belangrijk in mijn leven, dus dit heeft een aardige impact op mij. Ik was hier verdrietig over en dat probeerde ik weg te drukken. Ik deed alsof het mij weinig deed, terwijl ik onbewust aan het rouwen was. Wij krijgen allemaal te maken met soortgelijke verliezen. Hoe ga je hiermee om? In dezelfde meditatiesessie waarin ik mijn rouw erkende kon ik mijzelf ook troosten. Ik gaf mijzelf de ruimte om verdrietig te zijn en begrip te tonen voor mijzelf. Deze erkenning en troost gaf mij rust. Het is heel normaal om te rouwen om het verlies van dingen die vanzelfsprekend en belangrijk voor je zijn. Het is ook niet raar als je spanningen en angst voelt. Dit is een unieke en onzekere situatie en niemand weet hoe het verder zal verlopen. Het is belangrijk om ook dit te erkennen en te accepteren.

Wat een coronaplan jou kan bieden

Naast erkenning en acceptatie van je verlies van zaken waar je geen invloed op hebt is het belangrijk om je te concentreren op zaken waar je wel invloed op hebt. Zo kan je een ‘coronaplan’ maken. Een weekstructuur waarin je per dag aangeeft wat je gaat doen. Hierin kan je aangeven op welke dagen je werkt, welke dagen je het huishouden doet, welke dagen je boodschappen doet, wanneer je gaat bewegen, wanneer je gaat studeren, wanneer je je kinderen helpt met school, etc. Dit kan je per dag, dagdeel of zelfs per uur indelen. Dit geeft je handvatten om beter om te gaan met de nieuwe situatie.

Kansen tijdens de coronacrisis

Los van alle problemen die de coronacrisis met zich meebrengt zijn er ook kansen. Zo is het een goed moment voor zelfreflectie, nieuwe (thuis)hobby’s, verbinding met je gezin/partner en om plannen te maken voor de tijd na de coronacrisis. In mijn volgende blogs ga ik hier verder op in.

We verliezen allemaal tijdens de coronacrisis, maar dat hoeft voor de meeste van ons niet het einde te zijn. Je kan beter uit deze crisis komen dan dat je erin ging als je ruimte en erkenning geeft voor jouw verlies en tegelijkertijd openstaat voor de kansen.

Wil je leren hoe jij goed om kan gaan met je verlies en wil je beter uit deze crisis komen? Maak dan nu gebruik van mijn online coaching tegen een gereduceerd tarief!

Man die een masker aankjikt voor onderzoek Staat van de man anno 2019

‘Veel mannen zitten klem tussen wie ze zijn en wie ze denken te moeten zijn’

Zelfmoord komt onder mannen twee keer zo vaak voor als onder vrouwen en mannen vragen ook veel later om hulp, zei Heleen Riper vorige maand tegen NU.nl. Volgens haar zijn mannen gebaat bij meer onderzoek naar hun mentale gezondheid. Raoul Vries is daarmee bezig. Hij vraagt zich af hoe het is gesteld met het mannelijk zelfbeeld. Het doel: een betere mannelijke mentale gezondheid én het onderwerp uit de taboesfeer halen.

Hoe kan het dat relatief veel mannen kampen met ernstige mentale problemen?

“Er zijn verschillende oorzaken. Een belangrijke oorzaak is het feit dat mannen pas veel later aan de bel trekken bij problemen dan vrouwen. Als coach zie ik mannen die pas in een heel laat stadium aankloppen voor hulp. Vaak hebben ze dan al langere tijd last van een burn-out of depressie.”

Waarom kloppen ze pas zo laat aan voor hulp?

“Dat komt vaak door het beeld dat zij van zichzelf hebben of door het beeld dat ze denken dat de maatschappij van ze heeft: een man is stoer en sterk, mannen hebben hebben geen mentale problemen en ze vragen niet om hulp, maar lossen zélf hun problemen op. Dat is het beeld waarmee veel mannen zijn opgevoed. Ook maatschappelijk gezien bestaat dit beeld van mannen.”

Je noemt het de hoogste tijd om het zelfbeeld van mannen in kaart te brengen. Waarom juist nú?

“Omdat mannen in de afgelopen tien jaar een stuk ongelukkiger zijn geworden. Uit recent onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau blijkt dat het aantal mannen met een laag psychisch welbevinden in tien jaar tijd met 67 procent is gestegen.”

Hoe valt die toename te verklaren?

“Er gebeurt de laatste jaren van alles in de maatschappij. Vroeger was het ‘makkelijker’ om man te zijn. Als man was je meestal de enige kostwinner. Als hoofd van het gezin was je de baas. Dat was een duidelijke rol. In de huidige tijd moeten mannen zichzelf min of meer opnieuw uitvinden.”

Hoe bedoel je?

“De rolpatronen veranderen: vrouwen zijn meer gaan werken en maatschappelijk gezien wordt van mannen steeds vaker verwacht dat ze een rol spelen in het huishouden en in de zorg voor de kinderen.”

“Mannen spelen een rol in het huishouden, maar moeten ook stoer en sterk zijn.”

“Tegelijkertijd wordt van ze verwacht dat ze typisch mannelijke eigenschappen blijven bezitten: ze moeten stoer en sterk zijn. Dit zijn dingen die veel mannen ook van zichzélf verwachten. Veel mannen komen op die manier klem te zitten tussen wie ze zijn en wie ze denken te moeten zijn.”

En daar worden ze depressief van?

“Er ontstaat een discrepantie tussen wie ze zijn, wie ze denken te moeten zijn en ook: wie ze geleerd hebben te zijn. Daar worden mannen niet direct depressief van, maar het leidt wel tot stress en spanning. En dat kan zich uiten in lichamelijke klachten en in sommige gevallen ook in depressie.”

“Vaak duurt het zoals gezegd dan nog heel lang voor ze met die klachten bij een hulpverlener aankloppen. In sommige gevallen zien ze geen uitweg meer.”

Kunnen mannen überhaupt over emoties praten? Volgens het cliché niet.

“Mannen zijn daar over het algemeen inderdaad minder goed in dan vrouwen. Dat komt meestal doordat ze het niet hebben geleerd en ook niet hebben geoefend. Vrouwen praten van jongs af aan met andere vrouwen. Als de nood aan de man komt, zijn ze in staat ook met een hulpverlener over emoties te spreken. Uit onderzoek blijkt dat mannen letterlijk minder woorden of taal kennen om over emoties te praten.”

Speelt opvoeding hierbij een rol?

“Zeker. Jongens leren niet over emoties te spreken. Sterker: veel jongens worden opgevoed met het idee dat ‘echte mannen’ niet huilen. Dat zit maatschappelijk gezien diep ingebakken. Bij iedereen. Uit een onderzoek onder baby’s blijkt dat jongens vanaf zes maanden oud minder aandacht krijgen voor hun emoties dan meisjes. Het uiten van kwetsbare emoties zoals huilen wordt daarmee ontmoedigd door de ouders.”

“Het is een onbewust patroon, ingegeven door de ingesleten maatschappelijke overtuiging dat jongens sterk moeten zijn en niet kwetsbaar mogen zijn.”

Wat is het doel van je onderzoek?

“Inzicht krijgen. Als mannen meer inzicht krijgen in zichzelf, de samenleving bewuster is van het zelfbeeld van mannen en hulpverleners mannen beter en eerder kunnen ondersteunen, wordt de samenleving daar in zijn geheel beter van. Mannen worden mentaal gezonder en daarmee betere versies van zichzelf: als partner, maar ook als vader. Zo kunnen ze bijvoorbeeld weer een beter voorbeeld zijn voor hun zonen.”

Raoul Vries runt een bedrijf dat zich richt op coaching voor mannen, is eigenaar van het blog Moedige Mannen, student Toegepaste Psychologie en doet onderzoek naar de mentale gezondheid van mannen.

Bron: nu.nl
Door: Dorien Dijkhuis
Datum: 11-12-2019

Hoe ontwikkel je jouw ManZijn?

Ik schrijf blogs waarin ik veel bespreek over mannenzaken. Hoe kan je als man omgaan met persoonlijke ontwikkeling, relaties, werk, zingeving, stress en andere zaken? In deze blog ga ik dieper in op hoe je deze zaken bij elkaar brengt.  

Je ‘ManZijn’ bewijzen

Ze zeggen weleens: ‘Je wordt geboren als vrouw en een man word je’. Hierin zit de overtuiging dat je alles wat je nodig hebt om een vrouw te worden al bezit, maar dat je het moet verdienen om een man te worden. Zowel in mijn eigen praktijk als in de verschillende boeken over mannen komt duidelijk naar voren dat veel mannen voelen dat zij zich moeten bewijzen dat ze man zijn. Dit hangt samen met dat je bijvoorbeeld sterk, succesvol, sportief, onafhankelijk, intelligent, slim, sociaal, empathisch en rijk moet zijn. Het is een soort verborgen leed. Veel mannen dragen dit leed met zich mee en weten vaak niet meer beter. Of deze gevoelde druk wordt nooit geuit, omdat je dan geen man bent. De mannen die besluiten hier niet meer aan mee te doen komen werkelijk in hun kracht en leren wat het ‘ManZijn’ inhoudt.

Verborgen leed van het ongezonde ‘ManZijn’

Ik liep zelf ook met dit verborgen leed rond. Ik kon heel lang niet aan mijzelf of aan mijn omgeving toegeven dat ik mij helemaal niet succesvol, sterk en onkwetsbaar voelde. Van jongs af aan heb ik allerlei problemen op mijn schouders genomen en geholpen waar ik kon. Ik had ook veel vrienden, hobby’s, was succesvol op school, werkte, was de ‘ideale’ zoon en het ‘ideale’ vriendje. Mijn omgeving zag mij als succesvol en dat ik krachtig in het leven stond. Ik had niet alleen mijn omgeving, maar ook mijzelf overtuigd dat ik alles goed voor elkaar had. In mijn twintiger jaren namen de spanningen en angsten toe. Ik kon mijn ‘ManZijn’ niet meer volhouden. De onkwetsbaarheid, succes en kracht was niet houdbaar, omdat ik geen stevige basis had. Ik was teveel bezig met mijn omgeving en mijn ‘succes’, terwijl ik zelf zeer wankel was.

Mijn ‘ManZijn’

Voor mij is ‘ManZijn’ het bewust zijn van de man die ik ben en die ik wil zijn. Toen ik erachter kwam dat ik mijzelf jarenlang verwaarloosd had begon mijn weg naar mijn ‘ManZijn’. Langzaamaan begon ik te realiseren dat ik meer ben dan succesvol, intelligent, wijs, sociaal en empathisch. Deze eigenschappen vormen uiteindelijk maar een broze basis. Door oprechte aandacht aan mijzelf te besteden zijn bovenstaande eigenschappen minder belangrijk. Mijn ‘ManZijn’ gaat om dat ik oké ben zoals ik ben, ook al doe ik niets, bereik ik niets of help ik niemand. Vanuit deze stabiele basis kan ik stevig in de wereld staan. Door mijn ervaring, kennis en persoonlijke eigenschappen kan ik vervolgens alle situaties aan die op mijn pad komen. Ik ben dan als een boom die goed geworteld is (de basis) en kan groeien door open te staan voor alles wat de wereld te bieden heeft. Mijn ‘Manzijn’ is dat ik stabiel kan blijven en vanuit mijn kracht de wereld kan betreden.

Jouw ‘ManZijn’ verder ontwikkelen

Hoe kom je dan tot een gezond ‘ManZijn’? Een goede basis is naar mijn idee voor iedere man belangrijk. Dit begint bij zelfonderzoek. Wees nieuwsgierig én kritisch naar jezelf en naar je leven. Wat voor beeld heb jij van jezelf gecreëerd? Is dit hoe en wie je wil zijn? Ben je wie je wil zijn of ben je wat anderen van je verwachten? Je kan ook heel praktisch kijken naar welke activiteiten je energie geven en welke je energie kosten. Hetzelfde kan je doen met je sociale relaties, partner, familie, vrienden, kennissen en collega’s. Dit kan je letterlijk op papier zetten in twee rijen: energiegevers en energievreters. Je ziet dan al snel welke rij langer is en waar je ontwikkelpunten liggen. Vervolgens kan je kijken hoe je de energiegevers en energievreters in balans kan brengen. Dit kan betekenen dat je bepaalde relaties anders gaat vormgeven en anderen beëindigd, bepaalde activiteiten niet meer gaat doen en nieuwe energiegevende activiteiten gaat ontplooien. Door nieuwsgierig te zijn en oprechte aandacht aan jezelf te besteden ga je merken dat je basis steeds sterker wordt. Dat je steeds meer naar een gezond ‘ManZijn’ beweegt.

Wil jij ook je ‘ManZijn’ ontwikkelen? Neem dan nu contact op!

Man die een masker aankjikt voor onderzoek Staat van de man anno 2019

Onderzoek Staat van de Man anno 2019

Tegenwoordig wordt er veel gesproken en geschreven over mannen. Gaat het niet over de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen op de arbeidsmarkt dan gaat het wel over dat mannen weinig hulp zoeken of dat mannen misbruik maken van hun macht. Maar hoe denken mannen zelf over onderwerpen als werk, relaties, vaderschap, zingeving en het manbeeld? Daar is veel minder over bekend. Over deze onderwerpen gaat het onderzoek ‘Staat van de man anno 2019’.

Onderzoek ‘Staat van de man anno 2019’

Als student Toegepaste Psychologie en eigenaar/coach van Moedige Mannen coaching en de Moedige Mannen blog ben ik het afstudeeronderzoek  ‘Staat van de Man anno 2019’ begonnen. Dit onderzoek richt zich op het zelfbeeld van mannen. Het is een baanbrekend onderzoek dat nog nooit is uitgevoerd in Nederland. Onderzoek naar mannen is nog schaars. Met dit onderzoek wil ik bijdragen aan het beeld dat wij als samenleving hebben van mannen. Het is belangrijk om te weten hoe mannen denken over hun relaties met partners, werk, vaderschap, zelfvertrouwen en schaamte. Met andere woorden: het beeld dat mannen van zichzelf hebben. Met dit onderzoek wil ik factoren vinden die bijdragen aan een positief en een negatief zelfbeeld en in hoeverre deze factoren een rol spelen bij mannen tussen de 30 en 55 jaar uit Noord-Holland, Zuid-Holland en Utrecht.

Internationale Mannendag

Op dinsdag 19 november is het Internationale Mannendag. Deze dag bestaat al sinds 1999 en staat onder andere voor het stilstaan bij positieve mannelijke bijdragen aan de samenleving, gemeenschap, familie en kinderzorg. Daarnaast staat de dag voor het promoten van positieve rolmodellen. Kortom, een dag waarop wij het Manzijn vieren. Door aan dit onderzoek mee te werken kun je bijdragen aan een beter en realistischer beeld van mannen.

Wat er over mannen bekend is

Dit onderzoek is hard nodig, omdat onder andere in 2017 1304 mannen zelfmoord hebben gepleegd (2x zoveel als vrouwen), 90% van de gevangenen in 2015 man was, 84% van de daklozen in 2016 man was en maar liefst 18% van de kinderen in 2015 niet bij hun vader leefde. Uit recent onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau blijkt dat het aantal mannen in 2018 met een laag psychisch welbevinden met 67% is gestegen t.o.v. 2008. Als mannen meer inzicht krijgen in zichzelf, de samenleving bewuster is van het zelfbeeld van mannen en hulpverleners beter mannen kunnen ondersteunen wordt de samenleving daar in zijn geheel beter van!

Bijdragen aan een beter manbeeld

Er wordt weinig onderzoek gedaan naar mannen. Hierdoor is er niet veel bekend over hoe mannen denken over belangrijke zaken. Daardoor bestaat er een beeld van mannen dat verouderd is en waar waarschijnlijk weinig mannen zich in kunnen herkennen. Wil jij ook je mening geven en bijdragen aan een beter beeld van mannen? Vul dan nu de vragenlijst in via: http://www.moedigemannen.nl/onderzoek-man-2019/!

Over de onderzoeker

Ik ben Raoul Vries, eigenaar van Moedige Mannen coaching en de Moedige Mannen blog. In 2016 ben ik begonnen met mijn blog en mijn coachingspraktijk. Mijn missie is om persoonlijke ontwikkeling voor mannen te pionieren en te stimuleren. Dit doe ik vanuit de overtuiging dat daar op dit moment te weinig aandacht en ruimte voor is en dat zowel de individuele mannen als de samenleving daar veel baat bij hebben. Via mijn blog wil ik bewustzijn bij mannen creëren over onderwerpen, zoals werk, relaties, stress, zingeving, vaderschap en levenskunst. Ik heb inmiddels meer dan 75 artikelen geschreven. In mijn coaching ondersteun ik mannen om in hun kracht te komen. Sinds 2016 heb ik artikelen geschreven voor één van de grootste online mannen magazines ‘Manners’ en is er een artikel in ‘Psychologie Magazine’ over mij verschenen wat over hooggevoelige mannen ging.

Blanke man die een bordje met hulp vasthoudt

Hebben blanke mannen recht op problemen?

Iedereen kent ze, misschien ben jij het wel. Blanke mannen die hoogopgeleid zijn en/of een goede baan hebben en een goed salaris. Zij hebben een mooie woning, één of twee auto’s, kinderen en zijn of waren getrouwd. Kortom mannen die het goede leven leiden en die ook wel ‘bevoorrechte mannen’ worden genoemd. Deze mannen hebben een hoge sociaal economische status en alles is hun aan komen waaien. Zij kennen geen problemen en hebben hier zeker geen recht op. Zij moeten niet zeuren, zij hebben toch al alles?!

Mannen in het Wild

Toen ik laatst Mannen in het Wild keek hoorde ik dat er kritiek was op het programma. Er zijn mensen die niet begrijpen waarom deze mannen zeuren terwijl ze het goed voor elkaar hebben. De overtuiging dat blanke ‘bevoorrechte mannen’ niet mogen zeuren is een hardnekkige overtuiging die ik regelmatig tegenkom en heel relevant is tegenwoordig. Het probleem is dat wij enerzijds welvaart en welzijn aan elkaar gelijk stellen en anderzijds dat wij kwetsbaarheid in mannen vaak moeilijk vinden.

Het verschil tussen welzijn en welvaart

Ik blijf het bijzonder vinden dat wij welvaart en welzijn aan elkaar koppelen. De overtuiging hierin is dat wanneer wij geld, aanzien en status hebben wij ons ook goed en gelukkig voelen. Dit past ook erg in onze kapitalistische samenleving. Terwijl de twee weinig met elkaar te maken hebben, het kan elkaar zelfs tegenwerken. Welvaart en alles wat ervoor nodig is om je geld, aanzien en status te behouden kunnen juist ervoor zorgen dat je niet goed voor jezelf zorgt. Het hebben van weinig geld, status en aanzien kan juist focus geven op de essentiële zaken in het leven zoals je welzijn. Zo is de gelukkigste man ter wereld de Tibetaanse monnik en geneticus Matthieu Ricard. Hij leeft sober in een klein huis met één kamer en weinig kleding. Niet voor niets dat wij tegenwoordig ons geluk zoeken in mindfullness, meditatie en de natuur.

Mijn ervaring als ´blanke´ man

Zelf heb ik beide meegemaakt. Ik ben half Surinaams, half Nederlands en blank. De welvaartstatus van mijn gezin was laag. Ik heb echter doorgestudeerd tot en met de universiteit en had daarna hoge functies met een hoog inkomen. Na een burn-out en overspannenheid besloot ik mijn leven anders te gaan leiden en had ik jarenlang een inkomen rond de armoede grens. Nu begint mijn inkomen langzaam toe te nemen en komt er een betere balans tussen mijn welzijn en welvaart.

Kwetsbaarheid van blanke mannen

Als geluk ligt in bewuster te leven, meer bij jezelf blijven en controle te laten gaan dan is de blanke bevoorrechte man extra kwetsbaar. Van deze mannen wordt verwacht dat zij welvaart nastreven en kunnen hierdoor juist verder van de essentie staan en van hun eigen geluk. Als het dan echt misgaat met deze mannen dan hebben zij extra drempels om hulp te krijgen. Zij staan het zichzelf niet toe, de samenleving laat het niet toe en zij hebben vaak niet het netwerk en kennis van de mogelijkheden in de hulpverlening. Ik pleit er dan ook voor dat er meer aandacht komt voor blanke (bevoorrechte) mannen. De erkenning geven dat ook zij gewoon mensen zijn, problemen mogen ervaren en daar ondersteuning voor mogen ontvangen.

Wil jij ook leren hoe je een gelukkiger leven kan leiden? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

De eerste stap op weg naar het goede leven

Sinds een aantal jaren houd ik mij bezig met de levenskunst: het recept voor het goede leven. Ik vind het zonde dat er dingen misgaan, omdat je niet goed weet hoe het leven werkt. Ik begrijp echter dat er geen panklaar recept bestaat, maar een volledig mysterie is het ook weer niet. Ik zie het als het maken van een stamppot. Iedereen gebruikt dezelfde ingrediënten, maar mijn stamppot zal anders smaken dan die van jou. Het gaat om de gebruikte hoeveelheden, zout en peper, kooktijd, etc. De basis is hetzelfde, maar het verschil zit hem in de bereiding. In deze blog onthul ik één van de hoofdingrediënten voor de basis van de levenskunst: geduld.

Geduld is een schone zaak

Geduld wordt gezien als: ‘de rust en bereidheid om te wachten’. Dit impliceert dat je rust en een bepaalde wil moet hebben om te wachten. Waarom zou je dat willen? Het kan toch ook nu?! Het probleem is dat veel van de dingen die misgaan in ons leven te maken hebben met ongeduld: het gebrek aan geduld. Dit geldt voor zowel simpele zaken als complexe zaken. Zo had ik vroeger de neiging om mijn vrouw direct te onderbreken als ik het niet met haar eens was. En vroeger had ik het geduld niet om goed uit te zoeken wat voor werk bij mij paste. In het eerste punt voelde mijn vrouw zich niet gehoord en miste ik het hele verhaal. In het tweede punt werd ik ongelukkig in mijn werk. Beide hebben bijgedragen aan mijn overspannenheid en burn-out. Geduld ontbreekt niet alleen in persoonlijke zaken, maar ook in de samenleving. Er is weinig geduld voor het vormen van duurzame oplossingen in zaken zoals hoe wij met onze planeet omgaan, investeringen en betrokkenheid in sociale en maatschappelijk zaken en hoe onze macht en middelen verdeeld zijn.

Geduld is de basis van succes

Het is belangrijk om te realiseren dat bijna alle belangrijke dingen tijd kosten om te bereiken. Dit geldt bijvoorbeeld voor het vinden van een baan dat bij je past, een gezonde relatie opbouwen, persoonlijke ontwikkeling en ouderschap. Dit komt simpelweg, omdat er geen handleidingen zijn voor deze zaken. We leren door het te ervaren en bij te schaven. Net zoals een beeldhouwer een ruwe steen tot een prachtig beeld houwt. Het beeld is belangrijk voor je, dus neem je er de tijd voor. Je wilt het niet afraffelen, want dat ga je zien in het resultaat. Het rare is dat wij juist voor de belangrijke dingen weinig tijd maken. Waarom zou je niet de tijd nemen om uit te zoeken wat je daadwerkelijk wil met je carrière? Wat houdt je tegen om uit te zoeken wat je echt met je leven wil? Voor mij helpt geduld bij het bouwen aan mijn missie om persoonlijke ontwikkeling voor mannen te pionieren en te stimuleren. Ik weet dat dit een lange termijnplan is en dat succes tijd nodig heeft. Dit is soms frustrerend, maar het voelt ook goed om ergens bewust voor te kiezen en daar voor de lange termijn in te investeren.

Je bouwt aan de mooie dingen in het leven en je investeert daar tijd in. Iets is waardevoller op het moment dat je er geduldig aan hebt gewerkt. Het voelt goed om een focus te hebben en iets langzaamaan te zien groeien. Het vormt een goede en stevige basis om op voort te bouwen.

Wil jij leren het geduld te krijgen om aan de kunst van jouw leven te werken? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

Je kan alles bereiken wat je wil, als je maar je best doet?

In de huidige tijd wordt de maakbaarheid van de wereld en onze realiteit gezien als een hoog goed, vooral door mannen. Nu god plaats heeft gemaakt voor zelfrealisatie en de mogelijkheden te over zijn staat ons niets in de weg om tot onze volledige potentieel te komen. Er zijn geen beperkingen meer, we kunnen alles doen en bereiken wat wij willen. Klinkt goed of toch niet?

De wereld is maakbaar

De overtuiging dat je ‘alles kan bereiken wat je wil, als je maar je best doet’ kom ik vaak tegen in mijn praktijk. De overtuiging past ook goed bij het manbeeld, alles of niets. Het heeft de basis in de maakbaarheid van de wereld, oftewel in hoeverre je zelf de wereld en realiteit creëert. Het gaat ervan uit dat je als man in principe alles kan bereiken. Dat klinkt goed! Het is toch mooi als je alles kan bereiken wat je wil en dat je controle hebt over je omgeving? Nee dat is het niet, want het is een tweesnijdend mes dat diepe wonden maakt.

Als je faalt heb je dan niet genoeg je best gedaan?

Veel mannen die ik spreek lopen namelijk tegen deze overtuiging aan. Het zijn hardwerkende mannen maar ondanks dat, krijgen ze niet wat ze willen en zijn ze ongelukkig. Deze overtuiging kan een neerwaartse spiraal worden. Als je faalt  heb je dan niet genoeg je best gedaan. Hierdoor ga je twijfelen aan jezelf, waardoor je onzeker wordt. Hierdoor ga je minder doen, waardoor je minder bereikt en je weer minder doet en minder bereikt. Op een gegeven moment kom je op een punt dat je zoveel mogelijk gaat vermijden en je jezelf een loser vindt die niets waard is. Hoe doorbreek je deze negatieve cyclus?

Focus waar je invloed op hebt

Het punt is dat deze overtuiging niet klopt, het komt niet overeen met de realiteit. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat geluk de belangrijkste stabiele factor is voor succes. In plaats van je best te doen kan je net zo goed een dobbelsteen opgooien. Zo zit het ook niet helemaal in elkaar, maar het relativeert wel. Het is belangrijk om te realiseren dat wij weinig tot geen controle hebben over wat er in onze omgeving gebeurt. Aangezien veel prestaties worden afgemeten op externe successen, in de omgeving, heb je daar dus weinig invloed op. Ik zou dan ook pleiten om minder gericht te zijn op het resultaat. Helaas zijn wij mannen juist vaak daarop gericht. Terwijl wij in onze huidige samenleving juist heel weinig invloed hebben op (eind) resultaten. In plaats van te focussen op het resultaat kunnen wij ons beter focussen op onszelf en de stappen die wij maken naar het resultaat. Daar hebben wij namelijk meer invloed op. Op het moment dat je, jezelf los kan maken van het resultaat en je focus op je omgeving is er meer ruimte voor jezelf. Je kan dan uitzoeken wat jij werkelijk wil en van binnenuit de veranderingen maken die jij graag voor jezelf in de buitenwereld ziet. Op deze manier kan je vanuit je eigen kracht bereiken wat je werkelijk wil of niet. Op het moment dat je niet je doel bereikt dan is het minder belangrijk, want je hebt je best gedaan maar je weet dat het geen garantie biedt voor succes. Je kan verder, hebt geleerd en je zelfvertrouwen blijft in tact.

Je kan niet alles bereiken wat je wil en dat is oké. Een groot deel van de tijd weet je niet wat je echt wil en wie heeft bepaald dat een doel bereiken het belangrijkste in het leven van een man is? Als jij jezelf toe kan staan om te falen, om er meer voor jezelf te zijn en te accepteren dat je niet alles kan bereiken wat je wil dan krijg jij een relaxter en gelukkiger bestaan!

Wil jij leren hoe jij beter om kan gaan met falen en onzekerheid in het leven? Schrijf je dan in voor mijn workshop ‘ManZijn’ of op 3 september langs bij mijn stand op de open dag bij Wijkcentrum de Oever.

Briefje met een trouwring en een briefje met I'm sorry! op een slechte maneir een relatie beeindigen

Een relatie goed beëindigen is net zo belangrijk als een relatie goed beginnen

Wanneer wij een relatie beginnen doen wij altijd veel moeite. Of we nou een relatie met een partner, vriend of werk beginnen. We worden verliefd, zijn in de wolken en willen alles doen voor onze geliefde. We zijn onze nieuwe vrienden vaak en willen ze beter leren kennen. In ons werk willen wij ons bewijzen en ons van de beste kant laten zien. Dit is natuurlijk heel mooi, maar hoe gaan wij met deze relaties om als wij ze beëindigen?

Toename aan vechtscheidingen

Niet zo best, één op de vier scheidingen eindigt in een vechtscheiding. Zes jaar geleden was dit nog maar één op de tien volgens onderzoek van de vereniging van Gecertificeerde Mediators. Het is toch jammer dat wij relaties die meestal prachtig beginnen zo negatief beëindigen. Ik kan mij voorstellen dat je het nut van een goed einde van een relatie niet inziet, vooral niet als je er midden inzit. Toch wil ik je uitnodigen om hier samen met mij naar te kijken. Het heeft namelijk veel voordelen.

Accepteren dat een relatie voorbij gaat

Los van alle gevoelens en (negatieve) ervaringen die kunnen spelen bij het verbreken van een relatie, vinden veel mensen het ook moeilijk om te accepteren dat ook relaties voorbij kunnen gaan. Ik had bijvoorbeeld 30 jaar lang een vriendschap met een aantal vrienden. Een van deze vrienden zei ook weleens dat onze vriendschap nooit voorbij zal gaan. Ik zei toen tegen hem dat je dat nooit kan weten, ik weet niet hoe het over een maand, jaar of 10 jaar is. Ik kreeg er een kriegelig gevoel bij, alsof de tijd en onze vriendschap voor altijd stil staat. Dit bleek dan ook niet te zijn want een jaar later had ik de vriendschap verbroken. Ik vermoed dat veel pijn bij de teleurstelling ligt. Als ik een relatie aanga, ga ik ervanuit dat het blijvend is. Tegelijkertijd weet ik ook dat relaties voorbij gaan en dat vindt ik ook wel fijn, de dynamiek van het leven. Je ontmoet mensen, hebt plezier, leert van elkaar en neemt van sommige mensen afscheid. In de eerste twee zijn wij goed, de derde minder en in de vierde zijn wij slecht in.

Goed afsluiten van een relatie

Stel je voor dat je voelt dat het niet meer werkt in je relatie, vriendschap of op het werk. Je wil de relatie beëindigen. Je kan het dan wegdrukken, vermijden, dood laten bloeden afschuiven op de ander of de relatie afsluiten. Van de eerste twee worden je problemen alleen maar groter en de derde doet geen recht aan je relatie. Dan blijft de laatste optie over: de relatie afsluiten. Als je een relatie goed wil afsluiten is het belangrijk dat jij je realiseert dat een relatie mag eindigen. Dat het kan zijn dat je uit elkaar groeit, dat je niet meer voelt wat je vroeger voelde, dat je baan of werkgever niet meer bij je past of dat je niet verder naar elkaar toe bent gegroeid. Dat het er mag zijn, dat jij en de ander er geen schuld aan hebben. Dit accepteren is moeilijker dan het lijkt. We praten liever in schuld dan dat we de situatie accepteren zoals het is. Hierdoor komen wij dan ook in dezelfde of ergere relaties terecht, in banen of bedrijven die niet bij ons passen en worden wij weer teleurgesteld in nieuwe vrienden. Wij worden liever boos en verbitterd op anderen of onszelf dan dat wij werkelijk verder gaan.

Als je met mildere ogen naar jezelf en de mensen om je heen kan kijken dan kan je ook werkelijk afscheid nemen zonder jezelf of anderen verder te kwetsen. Je leert te accepteren dat relaties eindigen en je kan de mooie en leerzame ervaringen meenemen. Hierdoor weet je ook beter wat je in toekomstige relaties wil en nodig hebt.

Wil jij leren hoe je beter om kan gaan met jezelf en de mensen om je heen? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.

Vader en moeder zorgen niet voor zoon mama's boy

Over de loyaliteit aan je moeder en de pijn van je vader

Voor veel mannen is het een bekend verhaal: als jong kind heeft je vader het gezin verlaten. Je wordt door je moeder opgevoed. Door jezelf, je moeder en je omgeving wordt je vader gezien als de schuldige aan dit verlies. Je moeder is gebleven, heeft voor je gezorgd en is heilig. Maar klopt dit verhaal wel? Kunnen wij wel objectief naar onze eigen situatie kijken? Wat als het verhaal er toch anders uitziet?

Mama’s boy

Bovenstaand voorbeeld komt uit de korte documentaire ‘Mama’s Boy’ van Boy Bruinhard. Boy gaat in deze documentaire op zoek naar zijn verleden, mede gedreven door ‘de vloek van de afwezige vader’. Hij is samen met zijn moeder op 6 jarige leeftijd uit Suriname vertrokken en verder opgevoed door zijn moeder. Hij had een gelukkige jeugd maar kreeg op latere leeftijd steeds meer het gevoel dat hij niet compleet was. In zijn zoektocht komt hij erachter dat je  moeders in de Surinaamse cultuur moet gehoorzamen en dat zij bepalen wat je wel of niet hoort. Zijn moeder verteld dat ze waren vertrokken voor een betere toekomst voor Boy en dat zijn vader Suriname niet wilde verlaten omdat hij van Suriname houd. Vader had andere belangen. In de documentaire begint hij hierover te twijfelen. Hij bezoekt zijn vader en ontdekt een andere waarheid. Zijn vader zegt dat zijn moeder hem heeft ontvoerd. Hij heeft papieren getekend die hij niet had gelezen en de volgende dag waren zij weg. Zijn vader voelde zich bedrogen. Boy kan dit niet geloven, het ligt zo ver van zijn eigen werkelijkheid en dat van zijn liefdevolle moeder. Zijn wereld staat op zijn kop. Hij belt daarna zijn moeder om bevestiging te krijgen dat zijn vader liegt. Tot zijn eigen verbazing bevestigt moeder het verhaal en verklaart ze dat ze vader niet had ingelicht omdat ze wist dat hij moeilijk zou gaan doen. Hij is er helemaal kapot van en begint begrip te krijgen voor zijn vader.

Een vader is niet nodig

Het verhaal van Mama’s Boy is een mooi voorbeeld van wat veel mannen overkomt. Op het moment dat je nog jong bent en je vader niet meer in je leven is dan ga je een bepaald beeld vormen. Hij is schuldig want hij is vertrokken. Dit kan gevoed worden door het verhaal dat je moeder en je omgeving over je vader verteld. Hierdoor denk je een compleet sluitend realistisch verhaal te hebben gecreëerd. Moeder wordt extreem verheven tot op het punt dat zij niets meer fout kan doen. Want zij is er altijd voor je geweest en heeft altijd voor je gezorgd. Wat nog meer naar voren komt in de documentaire is een gesprek met een psychiater. Hij stelt dat sterke vrouwen ervan overtuigd zijn dat zij geen mannen nodig hebben. Zij zijn vader en moeder tegelijk. Daarin zijn zei echter meer bezig met wat zij nodig hebben dan wat jij als jongen en man nodig hebt. Voor jouw heelheid als man is een vader zeker van groot belang. Een andere interessante culturele invalshoek is dat door de slavernij vrouwen onderling, onafhankelijk van de man voor hun kinderen zorgden. Want donkere mannen waren concurrenten voor de blanke mannen en konden elk moment worden afgenomen. Voor toen een uiterst functioneel overlevingsmechanisme. Nu is dit niet meer nodig en zorgt het voor problemen.

Betere balans tussen vader en moeder

Boy krijgt aan het eind van de documentaire een beter beeld van zijn beide ouders. Vader is opgelucht want er valt een gewicht van zijn schouders. Het is mooi om te zien dat er begrip komt tussen vader en zoon. Boy geeft aan het eind aan dat het hem moeilijk lijkt om een gezin te stichten, omdat hij geen goed voorbeeld aan zijn vader had. Dat kan ik begrijpen. Dit blijkt ook in de praktijk, want 42% van de mannen die zonder vader opgroeien verlaten zelf hun kind. De vraag is alleen of dit komt omdat zij daadwerkelijk geen goede vader kunnen zijn of dat zij ervan overtuigd zijn dat zij geen goede vader zijn?

Het verhaal van je vader

In deze tijd waarin veel mensen scheiden en waarin hele dorpen zonder vader opgroeien is het belangrijk om te weten dat je vader ook zijn eigen verhaal heeft. Dat je moeder ook een imperfecte mens is en fouten maakt. Dat de persoon die vertrekt niet de enige verantwoordelijke is voor de breuk. Dat jij je eigen verhaal kan schrijven en hiervoor niet afhankelijk bent van je moeder of vader. 

Wil jij ook leren hoe jij je eigen verhaal kan schrijven? Neem dan nu contact met mij op!

Klik hier om meer artikelen te vinden van Moedige Mannen blog.